
Laat me je eerst voorstellen aan mijn meest betrouwbare reisgenoten: mijn auto, mijn twee scootmobielen en mijn rollator. Ja, ik weet wat je denkt – “wat een glamoureuze entourage!” Maar eerlijk? Deze hebben me op plaatsen gebracht waar ik anders nooit meer gekomen zou zijn. Mijn scootmobiel heeft me door de straten van Kroatië en Nederand gereden, en mijn rollator en ik hebben samen al wat borrels bezocht en ook op dat gebied houvast geboden ;).
Als je hier bent beland, dan heb je waarschijnlijk net als ik ontdekt dat het leven soms hele andere plannen met je heeft dan jij had bedacht. Mijn naam is Carin, en dit is mijn plek op het internet waar ik eerlijk en ongepolijst vertel over het leven met een chronische aandoening – inclusief alle ups, downs, en die momenten waarop je niet weet of je moet lachen of huilen (spoiler alert: meestal doe ik beide).
Mijn trouwe reisgenoten
Het grappige is dat mensen vaak denken dat hulpmiddelen beperkingen betekenen. Voor mij betekenen ze juist vrijheid. Vrijheid om te blijven doen wat ik liefheb: reizen, werken, leven.
Balanceren op een wankele ondergrond
Naast mijn avonturen op wieltjes, werk ik 32 uur per week in vaste dienst én run ik mijn eigen bedrijfje. En daarnaast weet ik sinds vorig jaar dat ik ADHD heb. Mensen vragen me regelmatig hoe ik dat doe. Het antwoord? Chaotisch! En met heel veel planning, een gezonde dosis humor, en de acceptatie dat sommige dagen gewoon Kwalitatief Uitermate Teleurstellend zijn. Op die dagen zet ik mijn favoriete muziek op, rolt er soms een traantje en herinner ik mezelf eraan dat morgen een nieuwe dag is..
Waarom deze blog?
Deze blog bestaat omdat ik geloofde dat er meer mensen zijn zoals ik – mensen die niet opgeven, die blijven dromen, die weigeren hun leven te laten bepalen door een diagnose. Ik deel hier mijn gedachten, mijn frustraties, mijn kleine overwinningen, en vooral: bewijs dat er nog zoveel mogelijk is.
Want dat is wat ze je niet vertellen als je een chronische aandoening krijgt – hoeveel er nog steeds kan. Ze vertellen je over beperkingen, maar niet over de creativiteit die je ontwikkelt. Ze vertellen je over verlies, maar niet over de intense waardering die je krijgt voor kleine momenten. Ze vertellen je over uitdagingen, maar niet over de kracht die je ontdekt in jezelf.
Wat je hier kunt verwachten
Op deze blog deel ik alles: van praktische reistips voor mensen met mobiliteitshulpmiddelen tot eerlijke verhalen over hoe het voelt als je lichaam niet meewerkt met je plannen. Je vindt hier reisverslagen van plekken waar “het niet zou kunnen” volgens anderen, tips voor het combineren van werk en chronische ziekte, en vooral veel verhalen over hoe het leven anders kan zijn dan gepland – maar niet minder mooi.
Ik beloof je geen sprookjes of toxische positiviteit. Soms is het zwaar, soms ben ik boos, en soms huil ik van frustratie. Maar ik beloof je wel eerlijkheid, een flinke dosis humor, en hopelijk wat herkenning als je ook deel uitmaakt van de club van mensen die het leven iets anders aanpakken.
Voor mijn clubgenoten
Als jij ook tot die club behoort – welkom. Je bent niet alleen. Of je nu net je diagnose hebt gekregen, of al jaren bezig bent met het vinden van je nieuwe normaal, hier is een plek waar je jezelf kunt zijn. Waar je kunt lachen om de absurditeit van het leven met een chronische aandoening, waar je kunt huilen als het even niet meer gaat, en waar je inspiratie kunt vinden voor je volgende avontuur.
Want dat is uiteindelijk waar het om gaat: avonturen blijven beleven, hoe dan ook.
Laten we samen rollen door het leven en ontdekken wat er allemaal nog wél kan.
Met liefs en een knipoog,
Carin
P.S. Heb je zelf verhalen, tips of gewoon zin in een gesprek? Laat het me weten in de reacties. Ik ben dol op verhalen van medestrijders!
