Dit is het dan. Morgen stap ik in mijn Citroën C1 en rijd ik naar Frankrijk. Naar de zee. Naar zestien dagen vrijheid. Vandaag was officieel de laatste dag van voorbereidingen, en wat een dag was het!
Durks afscheid: makkelijker dan verwacht
Vanmiddag heb ik eerst Durks medicijnen opgehaald en hem naar zijn kattenhotel gebracht. Ik had me er een beetje zorgen over gemaakt – zou hij stress hebben? Zou hij me aankijken alsof ik hem verraadde? Maar gelukkig viel het reuze mee. Hij was vrij snel op zijn gemak, en dat is ook logisch: hij is er al twee keer eerder geweest en dat ging toen ook heel goed. Hier zit ie nog in z’n veilige bench, maar daar is jij snel uit los gelaten.
Het voelde wel symbolisch, hem daar achter te laten. De laatste schakel in mijn Nederlandse leven tijdelijk wegbrengen, zodat ik echt los kan.
Last minute stress? Welnee!
De rest van de dag was ik bezig met alle allerlaatste dingetjes. Nog even paracetamol en een extra toilettas halen – je weet maar nooit. En toen begon het grote inpakwerk. Alle kleding (al gewassen en klaar), verbandmaterialen, medicijnen en techniek bij elkaar zoeken en in koffers proppen.
Het grappige is: ik ben eigenlijk helemaal niet zenuwachtig. Meer prettig gespannen. Alsof mijn lichaam eindelijk doorheeft dat dit echt gaat gebeuren en er klaar voor is. Geen stress, geen paniek, gewoon… klaar voor het avontuur.
Mijn mini-ziekenhuis op reis
Als mensen zien wat ik allemaal meeneem aan medische spullen, denken ze waarschijnlijk dat ik een veldhospitaal ga opzetten. Steriele gaasjes, tape, heel veel verschillende pleisters, betadine, en speciale zalf van mijn arts. Het ziet er indrukwekkend uit, maar het is gewoon mijn standaard ‘voor het geval dat’ pakket.
Want dat is het ding met een chronische aandoening: je leert voorbereid te zijn op scenario’s die andere mensen niet eens bedenken. Wondjes die niet goed genezen, huid die gevoeliger is, kleine ongelukjes die bij anderen niets voorstellen maar bij mij meer aandacht nodig hebben. Beter te veel dan te weinig.
Plot twist: ik heb een drone gekocht
En dan de verrassing van de laatste weken: ik heb (samen met een vriend) een drone aangeschaft! Ja, je leest het goed. Ik, die wel van nieuwe technologie houd, heb besloten dat deze vakantie het perfecte moment is om luchtfotografie te gaan leren.
De afgelopen weken heb ik ongeveer veertig uur aan YouTube-filmpjes en reviews zitten kijken. Veertig uur! Ik kan je inmiddels alles vertellen over DJI versus andere merken, over cameraresoluties, vliegtijden en waarom je altijd extra batterijen moet hebben.
Stel je voor: de Franse kust vanuit de lucht. Zonsondergangen boven de golven. Het voelt als een nieuwe manier om de wereld te ontdekken, en dat past perfect bij deze trip.
Beelden van plekken waar ik zelf niet kan komen met mijn wielen maar waar mijn drone wel kan vliegen.
Alles viel mee
Het mooiste van vandaag? Eigenlijk viel alles mee. Het inpakken ging soepeler dan verwacht. Ik ben niets belangrijks vergeten (voor zover ik weet). Alles past in de auto. De spanningen die ik weken geleden voelde, zijn omgeslagen in pure voorpret.
Misschien komt het doordat ik mezelf de tijd heb gegeven om goed voor te bereiden. Misschien omdat ik nu weet dat ik het aankan. Of misschien omdat ik eindelijk heb geaccepteerd dat niet alles perfect hoeft te zijn – het hoeft alleen maar goed genoeg te zijn.
Morgen begint het echte avontuur
Morgen dan echt. Auto laden, laatste check, en dan rijden maar. Richting de zee die ik al zo lang mis. Richting zestien dagen waarin ik mag bewijzen aan mezelf dat dromen toch uitkomen, ook al duren ze soms wat langer dan gepland.
Ik ga waarschijnlijk niet heel diep slapen vannacht – te veel opwinding, te veel verwachting. Maar dat is oké. Soms is voorpret net zo waardevol als het echte moment.
Voor alle reisgenoten die ook dromen koesteren die uitgesteld zijn: dit is mijn bewijs dat het wachten soms de moeite waard is. Dat voorbereiden en plannen en een beetje angst hebben helemaal oké is. En dat het moment waarop je eindelijk die stap zet, des te zoeter is.
Morgen rijd ik weg. En ik kan niet wachten om jullie te vertellen hoe het is.
Laatste tips van ervaren reizigers? Nu is het moment! Over een paar uur zit ik al in de auto…
Wat heerlijk zo’n mix van gezonde ‘spanning’ en gedegen voorbereiding. En luchtfoto’s! Ik zie ernaar uit 🙂 Dat er -voor jou- vooral maar veel blauw op te zien zal zijn.